زیان 1019 ریالی "شفارا" طی شش ماه

آرمان-آتی: شفارا زیان ده است. این شرکت برای سال مالی 94 مبلغ 2479 ریال زیان برای هر سهم پیش بینی کرده و طی 6 ماه مبلغ 1019 ریال زیان شناسایی کرده است.

آرمان آتی

بورس آتی ارز هیچ نوسانی در بازار فیزیکی ایجاد نمی‌کند

خبر اقتصادی - در قانون رفع موانع تولید به راه‌اندازی بورس ارز به‌درستی اشاره شد و در شورای عالی بورس کلیاتش به تصویب رسید و قرار شد براساس یک برنامه زمان‌بندی اجرای آن در دستور کار قرار بگیرد.  

محمدرضا پورابراهیمی نایب‌رییس کمیسیون اقتصادی مجلس با بیان مطلب فوق درباره اهمیت بورس ارز گفت: جنس بورس ارز مثل بورس انرژی و کالاست. این بازار فقط کمک می‌کند که از ابزارهای پوشش ریسک برای سرمایه‌گذاری در حوزه ارزی استفاده شود.  

وی با رد هرگونه نوسان در بازار فیزیکی ارز با راه‌اندازی بورس آتی ارز گفت: همان‌طور که بورس آتی سکه در بازار سکه و طلا نوسانی ایجاد نکرده، بورس آتی ارز نیز نه‌تنها هیچ نوسانی در بازار فیزیکی ایجاد نمی‌کند بلکه به کمک این بازار همچنین سایر ابزارهای متنوع، زمینه اینکه بخشی از معاملات نقدی کنار گذاشته شود، فراهم می‌شود و همین امر به یک ابزار برای پوشش ریسک سرمایه‌گذاری خارجی تبدیل می‌شود.  

پورابراهیمی با بیان اینکه مجلس اهتمام جدی به رشد بازار سرمایه دارد، اظهار داشت: با همه تلاش‌هایی که در مجلس و دولت انجام شده، نتوانستیم سهم تامین مالی در اقتصاد کشور را به سمت بازار سرمایه بیاوریم و این یکی از ضعف‌های ماست البته مشکلات ساختاری اقتصاد به این موضوع دامن زده است.  

وی افزود: باید در برنامه ششم توسعه به کمک متخصصان بازار سرمایه احکامی آورده شود که در آن دولت مکلف باشد موضوع تامین مالی از طریق بازار سرمایه را که هیچ کدام از محدودیت‌های تامین مالی از طریق نظام بانکی را ندارد با قدرت بیشتری پیگیری کند تا سهم فعلی افزایش یابد.

پورابراهیمی بااشاره به تامین مالی 340هزار میلیارد تومانی نظام بانکی در سال گذشته گفت: از کل این مبلغ که به اسم تجهیز بنگاه‌های اقتصادی دریافت شده 70درصد آن به استمهال وام‌های قبلی اختصاص پیدا کرده یعنی تامین مالی جدیدی اتفاق نیفتاده است و پولی به بنگاه‌ها تزریق نشده است.

تعادل

رایزنی متال بولتن با بورس کالای ایران برای برگزاری کنفرانس فلزات پایه

به گزارش " رویکرد " به نقل از روابط عمومی و امور بین الملل شرکت بورس کالای ایران، پس از برگزاری موفقیت آمیز کنفرانس آهن و فولاد متال بولتن در ایران که شهریورماه امسال در جزیره کیش برگزار شد، مدیران متال بولتن خواستار برگزاری نخستین کنفرانس فلزات پایه در رابطه با بازارهایی همچون آهن،‌ مس،‌ آلومینیوم،‌ روی،سرب،‌ نیکل و... همچنین فلزات گرانبها همانند طلا و نقره هستند. در همین راستا، خانم «سیان جونز»، مدیر ارشد برگزاری کنفرانس های متال بولتن و آقای «الیور بوفتان»، مدیر نمایشگاه های یورومانی با حضور در شرکت بورس کالای ایران با مسئولان بورس کالای ایران برای برگزاری نخستین کنفرانس فلزات پایه این موسسه در ایران رایزنی کردند.
گفتنی است طی شهریور ماه سال جاری، کنفرانس آهن و فولاد متال بولتن در ایران با حضور علی طیب نیا، وزیر امور اقتصادی و دارایی، مهدی کرباسیان رئیس هیات عامل سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران و جمعی از مدیران ارشد شرکت های معتبر جهان از جمله انگلیس، برزیل، آلمان، روسیه، ژاپن، هند و ... برگزار شد و در این کنفرانس دکتر حامد سلطانی نژاد، مدیرعامل شرکت بورس کالای ایران به عنوان یکی از سخنرانان، به مزیت های بورس کالا در صنعت فولاد اشاره کرد و گفت: بورس کالای ایران می تواند از طریق بین المللی کردن صنعت فولاد ایران، بازارهای مالی را در این حوزه توسعه داده و با جذب سرمایه گذاران بزرگ داخلی و بین المللی، منجر به جذب سرمایه های فعالان بین المللی در این عرصه شود. به گفته سلطانی نژاد، بورس کالای ایران مزایای متعددی برای صنعت فولاد دارد که می توان مواردی از قبیل پوشش ریسک، تامین مالی و کمک به بخش خصوصی از طریق کاهش مالیات، حذف واسطه های غیر ضروری، ایجاد شفافیت و کشف قیمت عادلانه، منصافانه و منطقی را در این راستا بر شمرد.
بر اساس این گزارش، علی پناهی، معاون عملیات ونظارت شرکت بورس کالای ایران در نشست مدیران موسسه متال بولتن با مسئولان بورس کالا عنوان کرد: طی ماه های اخیر و با نزدیک شدن به لغو تحریم ها، شرکت های مختلفی در سراسر دنیا اشتیاق فراوانی جهت سرمایه گذاری در صنایع مختلف ایران نشان داده اند، لذا در این خصوص بورس کالا نیز آمادگی خود را جهت هموار ساختن این مسیر با ارائه ابزارهای نوین مالی برای محصولات صنعتی و معدنی اعلام کرده است.
پناهی گفت: بورس کالا با حضور در کنفرانس های بین المللی از جمله کنفرانس فلزات پایه، به دنبال برقراری ارتباط بیشتر با سرمایه گذاران خارجی و همکاری جهت پذیرش انبارهای بورس کالا در سایر بورس ها از جمله بورس فلزات لندن و متقابلا پذیرش انبارهای خارجی در بورس کالای ایران خواهد بود.

رویکرد

شروع هفته‌ای ضعیف در بورس

بورس تهران در حالی وضعیت رکودی خود را بدون توجه به اخبار پیرامون ادامه می‌دهد که عمده فعالان این بازار از کمبود نقدینگی سخن می‌گویند. نسبت ارزش بازار سهام به کل نقدینگی به کمتر از متوسط خود (حدود ۴۴ درصد) رسیده است.

به گزارش بانکداران ۲۴ (Banker)، این موضوع بیانگر تعدیل قابل‌توجه قیمت سهام و با توجه به روند تاریخی نسبت مزبور، نشانه اقبال کم سرمایه‌گذاران است. درواقع رشد سهم بورس از نقدینگی در شرایط خوش‌بینی رخ می‌دهد. بنابراین وضعیت فعلی به معنای مثبت نبودن چشم‌انداز بازار سهام و نبود اطمینان است.
یکی از مولفه‌های شناسایی یک اقتصاد استاندارد در تمام دنیا میزان نقدینگی در چرخش بازار‌های آن کشور است. به‌زعم بسیاری از کارشناسان اقتصادی در شرایط کنونی کاهش میزان نقدینگی از مهم‌ترین دلایل رکود بازارهای ایران به شمار می‌رود. در همین خصوص شواهد نشان می‌دهد رکود عمیق بازار سهام از دی‌ماه سال 92 با کاهش شدید نقدینگی در این بازار همراه بوده است. با این وجود بررسی‌های «دنیای اقتصاد» درخصوص عملکرد ارزش بازار سهام نسبت به نقدینگی در10 سال اخیر نشان می‌دهد که تغییرات این دو مولفه رابطه مستقیمی با رفتار سهامداران در بازه‌های زمانی مختلف دارد. سلمان نصیر زاده، تحلیلگر بازار سهام در این خصوص می‌گوید: رفتار فعلی بازار سهام و بی میلی به سرمایه‌گذاری میان بازیگران بازار منجر به خروج نقدینگی از بازار شده و این روزها بازارهای جذابی مانند اوراق مشارکت و صکوک محل امنی برای سپرده‌گذاری سرمایه‌گذاران شده است.

رفتارهای هیجانی اهرم تزریق نقدینگی در بازار سهام
از بحث‌های داغ بین اقتصاددانان در رابطه با تورم و رکود اقتصادی، تاثیر رشد نقدینگی بر اقتصاد است. از یک طرف مقامات بانک مرکزی در ایران اعتقاد دارند که با توجه به رابطه نزدیک رشد نقدینگی و تورم، بهترین راه برای مقابله با رشد تورم کنترل رشد نقدینگی است. از طرف دیگر صاحبان کسب و کار و برخی از اقتصاددانان بر این باورند که برای رشد اقتصادی و مقابله با رکود، رشد نقدینگی یک الزام است و بدون رشد نقدینگی نمی‌توان انتظار رشد اقتصادی و مقابله با رکود را داشت. در نتیجه مقامات سیاسی کشور در دو راهی کاهش رشد نقدینگی برای مقابله با تورم و افزایش رشد نقدینگی برای مقابله با رکود قرار گرفته‌اند. با این وجود به نظر می‌رسد در شرایطی که کمبود نقدینگی به‌عنوان یکی از مسائل اصلی اقتصاد کشور و عامل اصلی رکود مورد تاکید همیشگی کارشناسان قرار دارد، بررسی نسبت ارزش بازار سهام نسبت به کل نقدینگی کشور در بازه‌های زمانی مختلف نشان می‌دهد که این مولفه در شرایط کنونی پایین‌تر از میانگین آن از ابتدای سال 84 قرار دارد. در همین زمینه میزان حجم و ارزش معاملات بورس در یک سال اخیر نیز حاکی از آن است که نقدینگی به میزان زیادی از بازار خارج شده و بورس تهران تا حد زیادی جذابیت خود را برای سرمایه‌گذاری از دست داده است. در همین زمینه سلمان نصیرزاده، کارشناس بازار سهام در گفت‌وگو با «دنیای اقتصاد» درخصوص رفتار بازار در10 سال اخیر با توجه به نمودار ارائه شده گفت: نکته مهم در بحث ارزش بازار سهام و رشد نقدینگی کشور رابطه مستقیم این دو مولفه با نگاه خوشبینانه و بدبینانه سهامداران به بازار سهام است. درحقیقت با توجه به این رفتار‌ها، بورس می‌تواند وزن بیشتر یا کمتر از نقدینگی را به خود اختصاص دهد.
وی در ادامه بیان کرد: همان‌طور که مشاهده می‌شود بیشینه افزایش ارزش بازار به تاریخ آذر ماه سال 92 برمی‌گردد، زمانی که بیش از 95 درصد از نقدینگی کل بازار در اختیار بازار سهام قرار داشت. بررسی‌های آن بازه زمانی نشان می‌دهد که نگاه خوشبینانه به دولت جدید درکنار ارائه برنامه‌های اقتصادی جدید موج جدیدی از نگاه خوشبینانه را در بازار به وجود آورده بود که در نوع خود قابل توجه بود. در مقابل در اسفند سال 87 سهم 23درصدی بازار سهام از کل نقدینگی، این بازار را در شرایط کمینه خود قرار می‌دهد، طبق بررسی‌ها بحران اقتصاد جهانی از سمت بازار‌های بین‌الملل و ارائه لایحه هدفمند شدن یارانه‌ها از سوی دولت بدبینی‌ها به سرمایه‌گذاری را در بازار سهام به شدت افزایش داده و به کوچ نقدینگی از بورس تهران انجامیده است. به‌طور کلی می‌توان بیان کرد با افزایش این نسبت، تقاضای هیجانی نیز به شدت افزایش یافته و در مقابل با نگاه بدبینانه منجر به کاهش این نسبت می‌شود. وی همچنین درخصوص شرایط فعلی بازار بیان کرد: هم‌اکنون نقدینگی از میانگین آن در10 سال اخیر پایین‌تر و به حدود 38 درصد از سهم کل بازار رسیده است. در این خصوص عواملی چون تحریم‌ها، رکود اقتصادی و وضعیت بازارهای جهانی شرایطی را رقم زده که بی‌میلی برای سرمایه‌گذاری را میان سهامداران به شدت افزایش داده و هیچ دلیل بنیادی برای تحریک این نقدینگی وجود ندارد.

نقدینگی‌ها به کدام سمت رفته‌اند؟
با وجود اظهارنظرها مبنی بر کاهش نقدینگی و وجود نداشتن جریان پول قوی در بازار، همچنان دیده می‌شود که انتشار اوراق جذاب از اقبال خوبی میان معامله‌گران برخوردار بوده و این شبهه را به میان می‌آورد که آیا نقدینگی در بازار وجود دارد و اگر جواب مثبت است این نقدینگی در حال حاضر کجا است؟ سلمان نصیر‌زاده در این خصوص می‌گوید: بررسی مسیر نقدینگی نکته بسیار مهمی است که باید مورد توجه قرار بگیرد. به نظر من نقدینگی در بازار‌ها وجود دارد، گواه این امر در بحث اوراق بدهی و مشارکت حتی درخصوص عرضه‌های اولیه است که ما شاهد حضور حجم مناسب نقدینگی در بازار هستیم. کاهش نقدینگی در بازار سهام بیشتر به دلیل بی‌میلی میان نهاد‌های حقوقی و معامله‌گران حقیقی برای سرمایه‌گذاری است و به نظر می‌رسد تا رفع کامل ابهام‌ها این بی‌میلی و عدم جذابیت ادامه داشته باشد. این کارشناس در ادامه بیان کرد: این روزها میل زیادی برای خرید اوراق با ریسک کمتر و سوددهی بیشتر دیده می‌شود، همچنین بررسی پرتفوی شرکت‌ها نیز نشان می‌دهد که سرمایه این شرکت‌ها بیشتر به خرید اوراق با ریسک کمتر و بازدهی بیشتر اختصاص داده شده است. با این حال می‌توان محتمل‌ترین مسیر حرکت این نقدینگی را در روزهای جاری بازار بدهی و اوراق مختلف دانست.

نرخ سود بانکی و نقدینگی در بازار سهام
در روزهای اخیر خبری مبنی بر کاهش غیردستوری نرخ سود بین بانکی از 28درصد به 5/ 21 درصد دریافت شد. با این وجود بسیاری از کارشناسان معتقدند این مکانیسم می‌تواند مسبب تزریق نقدینگی دربازار شود و از سوی دیگر در روند صنایع در بازار سهام و همچنین نقدینگی شرکت‌ها موثر باشد. به هر حال باید توجه کرد که بخش تولید و صنعتگران مشتریان اصلی دریافت تسهیلات بانکی به شمار می‌روند که در شرایط فعلی و با سنگین شدن سایه رکود بر سر این بخش، توان زیادی برای پرداخت سود بانکی ندارند و هر چقدر نرخ سود بانکی آنها پایین‌تر باشد، با وضعیت بهتری قادر به تولید و رقابت خواهند بود. از سوی دیگر تنگ شدن حلقه تحریم‌ها و توقف گشایش ال‌سی برای تأمین ماشین آلات و مواد اولیه کار را برای فعالان بخش صنعت مشکل کرده و نیاز آنها به نقدینگی چند برابر شده است. در این زمینه نصیرزاده می‌گوید: این برنامه از سوی بانک مرکزی نشان‌دهنده رفتار منطقی است که ادامه دار بودن آن می‌تواند مزایای بسیاری از جمله ورود موج جدید نقدینگی را در بازار به همراه داشته باشد. برهمین اساس، کاهش نرخ سود بین بانکی از یکسو می‌تواند منجر به کاهش هزینه‌های مالی شرکت‌ها و از سمت دیگر باعث افزایش انتظارات مثبت آتی سرمایه‌گذاران شود که این امر در بلند‌مدت می‌تواند رونق مجدد بورس را به همراه داشته باشد. از سویی رونق تولید باعث تقویت بازار سهام و رشد این بخش از اقتصاد کشور خواهد شد و انگیزه مردم را برای سرمایه‌گذاری در بورس افزایش می‌دهد.

سنجش معیارهای بنیادی کنونی بازار سهام
بسیاری از کارشناسان براین باورند که کاهش سهم نقدینگی بازار سهام به کم تر از 40 درصددر حال حاضر، شرایطی را رقم زده که باعث به کف رسیدن ارزش بسیاری از سهم‌ها شده است. در این رابطه نصیرزاده می‌گوید: دلایل بنیادی وجود دارد که نگرانی‌ها درخصوص به کف رسیدن بازار را افزایش می‌دهد. با وجود اینکه حرکت‌های مثبتی درخصوص رشد بازار صورت گرفته است اما همچنان عوامل بنیادی بسیاری وجود دارد که اگر باعث ریزش بیشتر شاخص نشود، مسبب رشد قابل توجه آن هم نخواهد بود. در حال حاضر عواملی همچون کاهش جهانی قیمت نفت بسیار مهم است. از سوی دیگر، پیش‌بینی می‌شود دولت با کاهش درآمدها به دلیل کاهش قیمت نفت در بودجه سال آینده به ویژه در بخش عمرانی بودجه کمتری را در نظر گیرد. همچنین ابهامات درخصوص بسیاری از صنایع در جای خود قرار دارند که مجموع آنها می‌تواند تا اطلاع ثانوی از ورود نقدینگی به بازار جلوگیری کند. وی در پایان بیان کرد: به‌طور کلی نقدینگی بازار سرمایه در ماه‌های آینده و با تغییر در عوامل بنیادی می‌تواند دستخوش تغییرات جدی شود و مسیر جدیدی را پیش روی بازار سهام قرار دهد.

بنکر

خاموشی تب «هسته‌ای» در بورس

بورس تهران همانند هفته‌‌های گذشته، دیروز را هم در رخوت به سر برد. در حالی که انتظار می‌رفت شاید شاخص کل به دلیل انتشار گزارش آمانو درباره PMD دست کم یک روز را با رشد معنادار طی کند، اما نه تنها بازار رشد قابل توجهی را تجربه نکرد، بلکه ارزش معاملات نیز کاهش یافت.

به گزارش بانکداران ۲۴ (Banker)،طی معاملات روز گذشته در بورس، 264 میلیون و 940 هزار ورقه بهادار به ارزش 43.9 میلیارد تومان در 25 هزار و 198 نوبت دست به دست شد. در نتیجه این معاملات، شاخص کل با رشد 27 واحدی (معادل 04/ 0 درصدی) مواجه شد و در عدد 62 هزار و 577 واحد ایستاد. این معاملات نشان از آن دارد که فعالان بازار سهام نظاره‌گری بازار را به خرید یا فروش ترجیح داده‌اند. در نتیجه نظاره‌گری فعالان بازار، معاملات عادی سهام در روز گذشته، قاعدتا باید منجر به کاهش دماسنج بازار می‌شد، اما بازهم معاملات احتمالا دستوری برای کمک به  شاخص کل از راه رسیدند تا بازار منفی تر از این نباشد.  درست در زمانی که انتظار می‌رود شاخص دست کم رشدی سه رقمی را تجربه کند، نه تنها این اتفاق رخ نمی‌دهد، بلکه متولیان بازار مجبور می‌شوند برای نجات نماگرهای بازار دست به‌کار ‌شوند.

پذیرش شکست پیش از سوت پایان
طی دو سال گذشته افت و خیز شاخص کل بیش از هر زمان دیگری ماهیت سیاسی به خود گرفت. تا پیش از روی کار آمدن دولت یازدهم، رفتار بورس و بازار سرمایه چندان اهمیتی برای سیاست‌گذاران کلان اقتصاد کشور نداشت. از طرفی این بازار برای عامه مردم تاحدودی ناشناخته بود و از طرف دیگر سهم بسیار پایینی را از اقتصاد کشور به خود اختصاص می‌داد؛ اما با روی کار آمدن دولت جدید نه تنها این بازار بیش از پیش به عامه مردم معرفی شد، بلکه دولت نیز توجه بیشتری به این بازار داشت. از طرف دیگر با فرض لغو تحریم‌ها نیاز بود که برای پیوستن به اقتصاد جهان، زیرساخت‌های مالی و بازار سرمایه توسعه یابد. خوش‌بینی‌ها به آینده بورس، بیشترین رشد تاریخ بازار سهام را در مدت کوتاه 6 ماهه رقم زد. در آن دوره فعالان بازار سهام از سودهای نجومی کسب شده سرمست بودند؛ اما آن رشد بی‌سابقه که صرفا به دلیل انتظارات مثبت شکل گرفته بود با رخدادهای مثبت بنیادی همراه نشد و بازار به سرعت مسیر نزولی در پیش گرفت. شکاف مثبتی که در قیمت سهم‌ها به وجود آمده بود، قاعدتا باید از بین می‌رفت و قیمت‌ها به لحاظ تئوریک باید به قیمت‌های پیش از روی کار آمدن دولت باز می‌گشت. در نتیجه کوران فروش و شناسایی سود در بازار شدت گرفت و قیمت‌ها رو به نزول گذاشتند. همزمان، اقتصاد ایران با افت قیمت‌های جهانی و ریزش شدید قیمت نفت همراه شد که از چند طریق حضور در بازار سهام را گران کرد. اما فرسایشی شدن بازار در این مدت دلیل دیگری داشت که مبنای عقلایی نداشت.
همان‌طور که اشاره شد معاملات بورس پس از روی کار آمدن دولت یازدهم اهمیتی سیاسی پیدا کرد. از طرفی دولت وعده‌هایی درباره بازار داده بود و از طرف دیگر این انتظار وجود داشت که با لغو تحریم‌ها اوضاع بازار بهبود یابد. در نتیجه شاخص بازار سهام که تا دیروز چندان اهمیتی نداشت، بدل به نماگری شد که وظیفه‌ای فراتر از نشان دادن اوضاع کلی بازار داشت. طبیعی بود که متولیان بازار برای جلوگیری از افت شاخص کل نهایت اهتمام را نشان دهند. معاملات بلوکی در نماد عادی آغاز و سامان دادن به بازار بدل به هدفی مهم‌تر‌ از نظارت بر بازار شد. از گوشه و کنار حتی به گوش می‌رسید که سازمان بورس مستقیما با برخی از حقوقی‌های مهم بازار تماس می‌گرفت و اجازه فروش دارایی شان را سلب می‌کرد؛ اما نهایتا استفاده از این ابزارها تنها منجر به فرسایشی شدن بازار و ناامیدی فعالان از روند بازار شد. تحرکات خریداران و فروشندگان در بازار معنای خود را از دست داد و بسیاری از قیمت‌ها نیز غیرقابل تحلیل شدند. آن اصلاح قیمتی که باید در سه یا شش ماه انجام می‌شد، بیش از یک سال به طول انجامید و سرمایه‌ها ذره‌ذره آب رفتند. این بار شرکت بورس حاضر شد برای اثبات مواضع خود رأسا اقدام کند و با تشکیل صندوق سپاس و تضمین سود 30 درصدی آن، نشان دهد که قویا به رشد بازار معتقد است. اما در عمل بازار برگشتی نشان نداد و همان مسیر نزولی خود را در پیش گرفت.  ارزش معاملات روز به روز کاهش یافت و درجه نقدشوندگی دارایی‌ها در بازار به شدت تنزل یافت.
حال کار به جایی رسیده که نزدیک شدن به لغو تحریم‌ها (که از اساس مهم‌ترین عامل رشد بازار بود) با انفعال بازار مواجه و ارزش روزانه معاملات تنها در 40 میلیارد تومان خلاصه می‌شود. نکته جالب تر آنکه حتی در این روز که اولین جلسه معاملاتی پس از گزارشی نسبتا مهم است و فعالان بازار با رفتار خود نشان می‌دهند که کوچک‌ترین اهمیتی برای اخبار مهم قائل نیستند، متولیان بازار باز هم وارد یک بازی می‌شوند که شکست در آن از پیش روشن است و اجازه می‌دهند شاخص به‌صورت صوری بالاتر از مقدار واقعی خود بایستد.

بنکر